Afgelopen zondag stond er 20 km in mijn schema. 2 km inlopen, vervolgens 16 km in tempo 5’35″ en daarna 2 km uitlopen. Het was heerlijk stil in de B-wegen richting Ritthem. De benen waren goed dus het tempo ging prima. Maar bij kilometerpunt 11 zakte de motivatie naar 0,0. Elke keer zocht ik een uitvlucht om te stoppen. Foto van de schapen, even wat drinken, foto op de dijk … wat bevindt zich achter de dijk ??
Genoeg getut ….dit was mijn laatste (beetje) lange duurloop opweg naar de kustmarathon dus kom op, tempo … en die 20 kilometer volmaken. Het ging niet van harte, ik kon niet echt genieten van het lopen langs de Westerschelde, maar oké, het beoogde tempo gehaald, voldaan thuisgekomen en de rest van de zondag heerlijk geluierd. Zie hier de prachtige route.

Verder gaan de trainingen geheel naar wens. Op donderdag is er al tweemaal op de nieuwe atletiekbaan van Dynamica getraind in Sportpark Vrijburg. Een drukte van jewelste. Het eerste halfuur rennen er heel veel groepen door-, achter- en met elkaar hun rondjes, maar om 20.00 uur zijn wij de enige en laatste groep op de tartanbaan. De drukte is niet zo vreemd want ooit zijn de Vlissingse en Middelburgse atletiekverenging gefuseerd maar waren er na de fusie nog wel 2 aparte atletiekbanen. De komst van één nieuwe baan is dan ook zeer welkom. De nieuwe baan bevindt zich tussen Middelburg en Vlissingen …. tja .. eerlijk is eerlijk . Dit betekent voor mij 1 kilometer verder van huis. Dat is dus 5 kilometer inlopen naar de baantraining en 5 kilometer uitlopen opweg naar huis. En zo kom ik op donderdagavond aan trainingen van 16 tot 18 kilometer. Daar word je sterk van (zeggen ze).

Zo, wat was/ben ik het wachten beu op de migratie bij weblogstreepjeerdoor.nl. Met behulp van Running Hans hebben we mijn blog tijdelijk bij WordPress ondergebracht. Dus tijdelijk een ander jasje aan. Hier en daar missen er wat foto’s en filmpjes maar die worden (hopelijk) bij het terugkeren bij weblogzonderstreepje weer automatisch teruggeplaatst.

Wat heb ik in de tussentijd gelopen behalve mijn individuele trainingen opweg naar de kustmarathon op 1 oktober ?
Op 3 september liep ik samen met Dian en Marco de kustloop in Vrouwenpolder, voor mij de 3e editie. Mooie training voor de kustmarathon en het is en blijft een prachtig parcours van 21,1 km langs de zeeuwsekust. Maar uuhhh 21,1 ?? Dat is niet veel opweg naar een marathon. Dus met Marco en Dian afgesproken om wat kilometers voor start en wat kilometers na finish te lopen. Het was al behoorlijk warm toen wij 6 km gingen inlopen. Dat was al 3 x de zweetband uitwringen voor Dian. Voor start ff de drankvoorraad aanvullen en het gerecyclede vocht afvoeren. Iets voor 12.00 uur viel het startschot. Al snel was het warm warm en nog eens warm (29 graden). Je kunt het je haast niet voorstellen maar die dag … geen zuchtje wind langs de kust van Zeeland. We bleven met zijn drieën bij elkaar hadden we afgesproken. Tempo totaal niet belangrijk. Kilometers maken en gezelligheid dat was het doel. Op het strand zakte het tempo, pjoehh wat een hitte. Dian gaf aan veel last van de warmte te hebben. Neptunes lonkte naar haar en jawel daar ging ze, hup de zee in. Gelukkig had Marco zijn phone bij de hand om deze snoekduik vast te leggen. Voor een paar minuten gaf dit haar verkoeling en we vervolgenden onze weg over het strand, 9 km lang. Na het strand mochten we het iets koelere bos in. Op het gemak de wandelaars inhalen maar ook wandelende hardlopers. Veel waren er te snel gestart met deze temperatuur. Tjonge wat waren wij verstandig . Op naar de finish nog even een stukje vol in de zon om na 2 uur en 22 min. te mogen finishen. We werden verwelkomd met een zeeuwsebolus, drankje en medaille. Dian gaf aan niet meer mee te gaan voor nog 3 km uitlopen. Marco en ik gingen er ondanks de hitte nog even tegenaan om ons doel van 30 km deze dag te behalen. En dat is gelukt. Tuurlijk… ook ik had last van de warmte maar toch genoten van weer een mooie training in super leuk gezelschap. Marco en Dian, bedankt. Op naar 1 oktober.
Kustloop Vrouwenpolder, bedankt voor de prima verzorging onderweg en jullie fantastische organisatie.

Gisteren liep ik mijn laatste langzame duurloop opweg naar 1 oktober. Een georganiseerde training door Loopgroep Zeeland (van o.a. Anthony) en Loopgroep de driehoek. Om 9.00 uur werd er op de stormvloedkering bij Neeltje Jans gestart en na 32 km zouden we finishen in Zoutelande, ook deze keer was Dian weer van de partij. Er waren (denk ik zo) een kleine 150 deelnemers ? Het groepje waar wij in starten ging weg op 6′ min/km. Uhhh ja dat is best snel voor een langzame duurloop. En wat nog stommer was, ik was mijn Garmin Forerunner en S.O.S. bandje vergeten en kon het tempo dus niet constant in de gaten houden, maar het voelde goed. Op de dijk bij Vrouwenpolder hebben Dian en ik het tempo toch iets laten terugzakken. Het zwaarste deel moest namelijk nog komen. Op het strand gaf Dian aan dat ze niet goed in het ritme kwam, haar benen werkten niet mee. Maar zoals afgesproken bleef ik bij haar, het is tenslotte maar een training. En hoe langzamer.. des te beter. Mijn gerecyclede vocht zocht een uitweg. Ik gaf aan alvast naar de reddingsbrigadetoiletten bij Oostkapelle te lopen. Dus voor mij een stapje harder en dan wachten op Dian bij de Piraat (daar waar wij tijdens de kustmarathon het strand afkomen). Bidon bijvullen want er moest weer goed gedronken worden bij een temperatuur van 24 graden. Daar kwam Dian en een groepje met een mooi tempo om bij aan te sluiten. We gingen het bos in. Helaas, Dian gaf aan even te moeten wandelen, de benen werkten nog steeds niet mee. Op aandringen van Dian bleef bij het groepje. Ook dit groepje splitste zich op bij de drankpost in Domburg. Met 4 gingen we verder. O.a. Jan en ik, met wie ik al eens op de baan van Dynamica heb getraind, liepen al kletsend en makkelijk onze kilometers. Op naar drankpost nummer 3 op de dijk van Westkapelle. Oeps, ook daar moest Jan een stapje terug. Verder met Wilburt, met wie ik bij loopgroep de Driehoek al vaker een duurloop heb gelopen. De trap bij Westkapelle op de duinen weer in. De laatste venijnige kuitenbijters opweg naar Zoutelande. Hier veegden we nog wat lopers op waar ik mee was gestart vanaf Neeltje Jans. Te snel gestart gaven ze aan… zonde maar wel een goede les neem ik aan. Ben blij dat ik tempo’s doorkrijg van mijn coach, waar ik mij dan ook trouw aan houd … althans probeer te houden . Nog 2 kilometer strand met o.a. mulzand opweg naar de finish. Joehoe…. volkomen tevreden over de finish. Op de kerkklok in Zoutelande was het 12.40 uur. Dit betekent dat ik 3.40 uur over de 32 km heb gelopen, een redelijk langzame duurloop kan ik wel zeggen. I love Zeeland.
Gelukkig is het voor Dian niet bij wandelen gebleven en kwam zij een tijdje na mij over de finish in Zoutelande en ook zij kon nog lachen….

Opweg naar de zeeuwse kustmarathon stond er voor afgelopen zondag een duurloop van 30 km in het schema. Kwam dat is even goed uit, die twitwheelrun die bij Tiny in Uden zou plaatsvinden. Lopen voor een goed doel, daar wil ik bij zijn.
Voor dag en dauw vertrok ik met de auto naar het openhuis van Sjan en Tiny. Als dank had ik zeeuwse bolussen en donkere luchten meegenomen. Het was nog even wachten op Kitty zodat zij Tiny kon helpen deze uit te pakken. Eenmaal uitgepakt vlogen de donders en bliksems rond onze oren. Richting de parkeerplaats aan de rand van het bos de ruitenwissers op volle toeren. Nog even wachten met uitstappen leek ons wel verstandig. Leatitia, John, Rik en Jaccomijn waren ook al gearriveerd. Als een donderslag bij heldere hemel werd de lucht helder blauw.
Tijd om met zeven hardlopers te vertrekken door het prachtige Udense bos.
Over de heuvels, modderpaden en mulzand gingen we helemaal los.
Na bijna 15 droge kilometers gingen we bij de parkeerplaats (het rustpunt) aan de waterfles.
Hardloopster Jacomien ging voor het halve parcours – toen waren er nog zes.
Maar hardloper Gerard sloot zich bij ons aan voor de tweede helft van het parcours over Udense bospaden en wegen – dus waren we weer met zeven.
Hardloper Kitty gaf aan na een kilometer of achttien "ik houd het ff voor gezien, mijn maag protesteert zo heftig  ik luister naar mijn lichaam", dat is een wijze les. Toen waren we weer met - zes.
Zes hardlopers liepen in de felle zon te zweten met 30 graden en werden drijf,
Gerard kreeg het zwaar met zijn ademhaling â€“ toen waren er nog vijf.
Vijf hardlopers over een pittig parcours, balen .. mijn spijsverteringskanaal, wat een gemier,
de darmen in de knoei – toen waren er nog vier.
Vier hardlopers gingen voor een pittige lus en … het leek wel een parodie,
de hartslag van John die steeg tot ongekende hoogte – toen waren er nog drie.
Drie hardlopers, Rik en Letitia die gingen met bosgids Tiny mee,
de bikkels liepen naar de finish daar wachtte het feestcomité. 

Leatitia, die samen met Tiny deze prachtige loop heeft georganiseerd, had heerlijke taart meegenomen. Na de smikkelpartij was het tijd om richting het openhuis van Tiny te rijden waar Kitty en ik ons nog even konden opfrissen. En dat was nodig, hosternokke wat hebben wij gezweten en wat was het pittig met de hoge temperatuur en de zeer hoge luchtvochtigheid. Neem aan dat dit de reden was waarom de meeste niet zo "makkelijk" liepen als anders. Na de broodjes, thee en/of koffie van Sjan was het weer tijd richting Zeeland te rijden.

Zie hier mijn garmingegevens.

Eindelijk was het dan zover… zondag 14 augustus gingen we met 27 lopers en 2 fietsers in het blauw het tweede deel van het kustmarathonparcours onveilig maken. De verzamelplaats van alle gezelligheid begon in Brasserie Salsa Terra . Toen we (bijna) compleet waren vertrokken we naar de grote parkeerplaats de Hoge Hilt in Zoutelande. Hier stond een grote knaloranjebus (helaas .. foute kleur vandaag) op ons te wachten voor een enkele reis naar Vrouwenpolder.
In Vrouwenpolder aangekomen op de grote parkeerplaats was het nog even wachten op Ronald en Paola. Paola had flinke autopech en Ronald bood aan haar op te halen. Wij vermaakten ons ondertussen op de Dixi's, maar ook daarbuiten.
Eénmaal compleet, met zelfs een extra loper (Ultraloper Ronald sloot zich spontaan bij ons aan), gingen we het strand van Vrouwenpolder op. Wind tegen en zoekend naar de juiste harde ondergrond waren de eerste kilometers al snel gemaakt, voor mij in gezelschap van Inge, Dian en Liesbeth van  AVS'90. Door het gezellige geklets waren we in een poep de wind en een zucht bij strandtent de Piraat bij de overgang in Oostkapelle. Het kleine groepje wat voorop liep met o.a. Gerard, Sylvia, Richard en Eric, onder begeleiding van (ervaren kustmarathonloper) Tiny, hadden de smaak van het strand goed te pakken en vergaten hier de afslag te nemen. Wij vervolgden onze weg vanaf Oostkapelle door het bos en duinen naar de Hoge Hill in Domburg. 
Ondertussen hadden Fabiola, Günter, Marinka, Janna en Jos (die al van Zoutelande naar Oostkapelle was gelopen) zich in Oostkapelle al bij ons aangesloten. Op de Hoge Hill sloten de "een strand te ver" lopers zich weer bij ons aan. De snelle lopers Rik, Ilonka, Ronnie en Ronald liepen vanaf start al stukken vooruit en kwamen terug naar de laatste lopers om zo aan wat extra en snellere kilometers te komen.  Net als in het "echt" hadden wij vandaag ons eigen topfotograaf Maurice tot onze beschikking. Zie hier zijn prachtige fotoalbum van deze mooie dag. Mijn verhaal is eigenlijk overbodig. Ook de foto's in dit bericht zijn van onze topfotograaf. Er was er ook een mobiele verzorgingspost bevrouwd oor Petra, dus niks geen drankgordels, alles in de Hemand. De kilometers vlogen (zoals altijd wanneer het heel erg gezellig is) voorbij. De Westkapelsedijk op samen met Fred, de duinen weer in richting Zoutelande. Nog een stukje strand met Inge en vervolgens het laatste lusje richting finish. Marinka, Marco en John waren samen met de snelle lopers al gefinished evenals Ton, Roel, Jack en Annie, de clubgenoten van Dian van AVS'90. 
Wat was het weer genieten van het prachtige parcours en het mooie weer. Een verkoelende wind, droog … later wat zon…kortom.. super hardloopweer.
Na het lopen hebben we ons in de auto's gepropt (met de raampjes open) om ons te gaan douchen bij de gastvrije minicamping Boogaard. Hier stonden 4 schone douches geheel tot onze beschikking. Het was ff wachten maar dan heb je ook wat. Na de douche, lekker schoon en fris (met de raampjes dicht) weer in de auto's gepropt en terug gereden naar Zoutelande. Heerlijk gegeten bij Brasserie Salsa Terra. Jammer dat we verspreid zaten door het hele restaurant in kleine groepjes (dit was bij de reservering niet vermeld). Gelukkig smaakte mijn geitenmaaltijdsalade er niet minder om . Toen werd het tijd om afscheid te nemen van een deel van de lopers en tijd om Ronald naar zijn auto in Vrouwenpolder te vervoeren. De terugweg naar Zoutelande ging trouwens sneller als de heenweg met deze keer Ronald als navigatie door het Zeeuwse. Toen toch echt afscheid genomen van de laatste deelnemers. Björn en Fred een lift naar het station aangeboden en zo kwam er een eind aan deze alweer geslaagde Zeeuwse Webloggers/Tweeps Trainingsloop.

Conclussie: de vierde editie van de Zeeuwse Trainingsloop gaat in 2012 zeer zeker weer van start.

Zeeuwse Trainingsloop 2010

Op 14 augustus zal hij weer plaatsvinden…. de Zeeuwse Trainingsloop. Voor sommigen een mooie training op weg naar de Kustmarathon op 1 oktober, voor anderen "gewoon" een mooie, maar vooral gezellige training in het Zeeuwse. Net als vorig jaar lopen we ook dit jaar het tweede deel van het kustmarathonparcours. In totaal zo'n 23 km. Gezien het grote aantal deelnemers van webloggers en/of tweeps zal er niet bij mij thuis in Middelburg verzameld worden, maar in Zoutelande. Dit doen wij tussen 10.30 en 11.00 uur bij Brasserie Salsa Terra in de Langstraat 25, daar waar de finish is van zowel de kustmarathon als onze trainingsloop.
Een 40 persoonsbus staat voor ons klaar van Van Fraassen Travelling op de grote parkeerplaats in Zoutelande aan de Westkapelseweg (handig om hier je auto te parkeren voor de hele dag). De bus vertrekt om precies 11.15 uur!! Zorg dus dat je op tijd bent. Anders moet je zelf met je auto naar het startpunt komen. De bus brengt ons naar Vrouwenpolder waar we zullen starten op het 20 km punt van de Kustmarathon …. het strand. Het is dan nog net geen hoogwater. De kosten van de bus bedragen € 175,- en zullen we met z'n allen moeten delen.

Ik heb een verzoek gekregen of het mogelijk is onderweg in te stappen om vervolgens de laatste 15 km mee te genieten. Dit kan in Oostkapelle. Helaas moet je dan wel met eigen vervoer naar de grote parkeerplaats onder aan de duinen (Duinweg, Oostkapelle) en kun je instappen net voor we het bos in gaan (ik en mogelijk nog andere meelopers breng(en) je aan het eind van de middag terug naar je auto).
Wanneer we in Zoutelande zijn gefinished kunnen we een douche nemen bij Minicamping Boogaard aan de Paulusweg 16 in Zoutelande. Helaas beschikken zij maar over 4 douches, dus een duik in familiebad De Noordzee behoort ook tot de mogelijkheden.
Als we weer fris zijn zullen we een hapje eten bij Brasserie Salsa Terra.

Nog wat tips:
- Neem genoeg drinken/eten/gelletjes mee voor onderweg. Er is namelijk geen drinkpost. Water kan eventueel bijgevuld worden bij de strandwachtposten die we in de duinen tegen zullen komen.
- Laat je tas met (douche)spullen en schone kleren in de auto op de parkeerplaats in Zoutelande, omdat wij ons vanaf hier naar de douches zullen verplaatsen.
- Laat geen spullen achter in de bus, die zie je niet meer terug .

Tot nu toe hebben zo'n 38 lopers aangegeven (mogelijk) deel te willen nemen aan de Zeeuwse Trainingsloop. Jullie begrijpen natuurlijk dat ik op korte termijn precies wil weten wie er meeloopt, gebuik maakt van de bus en of je achteraf een hapje mee-eet bij Brasserie Salsa Terra.
Als jij mee wilt lopen wil ik je vragen onderstaand formulier in te vullen en te verzenden.

Een paar maanden geleden las ik bij Kika ambassadeur Ton op zijn blog over de Kikarun in Rotterdam. Een goed doel, daar wil ik wel wat kilometers voor rijden…  er voor lopen …. nog veel leuker. Zo vertrok ik gisterochtend richting Rotterdam voor de 10 km oftewel, 2 rondjes om de Kralingse Plas. Het was behoorlijk druk toen ik aankwam op het terrein van atletiekvereninging PAC, één groot familie feest met springkussens en nog meer vertier. Even rondgekeken en mijn tas ingeleverd toen ik plotseling mijn naam, of was het "curly", hoorde roepen. Het was Hardloper Hans. Even bijgekletst, vervolgens een dixi verblijd met een Kralingse Plas en toen richting het startvak, waar het overigens om 13.50 nog verdacht stil was ?? Toen werd er door de speakers omgeroepen dat de 10 kilometer lopers een halfuur later gingen starten. Waarom ? Ik had gisteren geen idee maar las het zojuist op het blog van Ton.
Tijdens het wachten in het startvak zie ik Pim met zijn vrouw en zoon aankomen lopen. O.a. even gekletst over hun 10 km plannen om daarna weggeschoten te worden zo halfverwege het startvak. Pjoeh na de eerste meters voel je al dat het pittig gaat worden met een temperatuur van 26 graden. Gas er direct alweer af na nog geen 100 meter om het terrein te kunnen verlaten met een hele horde hardlopers en een iets te smalle doorgang. Daarna weer tempo maken maar ik zie nog net Running Hans en Gudy tussen de massa supporters. Ik zoek een tempo wat met deze temperatuur lekker loopt en haal behoorlijk wat lopers in. Na 2 km zie ik hier en daar al wat lopers behoorlijk zakken in tempo, ze besluiten al te gaan wandelen, te enthousiast gestart, onervaren?
De eerste ronde kan ik nog redelijk tempo maken, de 5 km kom ik door in 25.31. Langs het terrein van PAC begin ik aan mijn 2e ronde met flink wat aanmoedigingen van bekende C.A.V. Energieleden maar helaas de 2e ronde zakt het tempo toch wat in, de warmte eist zijn tol. Ik besluit om bij de drinkpost op het 8,5 km punt even rustig en voldoende te drinken, hierdoor kan ik het tempo de laatste 1,5 kilometer weer oppakken nog wat inhalen en finishen in een tijd van 52.40. Eindtijd is deze dag niet belangrijk, het mooie van deze dag is dat de Kikarun voor het eerst georganiseerd een groot succes is geworden. Het aantal deelnemers van 2000 is bereikt en er is een fantastisch mooi bedrag opgehaald voor Kika… en ik was er bij…. MOOI.

 Foto na de finish (met dank aan mevrouw Paparazzi).

Net als in 2010 ging ik ook afgelopen zaterdag weer van start voor de 21,1 km van de PZC familieloop. Helaas moet ik het dit jaar zonder tophaas Maurice doen. Voor start hier en daar een praatje gemaakt met o.a. atletiekbaanmaatje Anda die haar eerste halve marathon gaat lopen. In het startvak hoor ik ineens mijn naam. "Hé hallo Fabje van twitter". Helaas heb ik geen tijd meer haar te spreken want we worden weggeknald. Eerste kilometer heel rustig gestart en er is sowieso geen doorkomen aan met de andere ongeveer 750 lopers. Ik kom naast een ander baanmaatje te lopen, Miranda, zei gaat voor de 10 km. We lopen hetzelfde tempo dus ik besluit tot het 10 km keerpunt bij haar te lopen, heel vertrouwd . We gaan de boulevard over, de nieuwe duinen in en op en af. Prachtig parcours maar het lukt mij maar niet om in een voor mij lekker tempo te komen. Bij het keerpunt wens ik Miranda heel veel succes, nu alleen verder. Op 7 km neem ik maar eens een gelletje, misschien geeft dit mij vleugels ?? De wind lijkt van alle kanten te komen zo achter de duinen. Over de open vlakte richting het keerpunt. Het leuke is dat je alles wat voor je loopt nu in tegenovergestelde richting aanziet komen. Vele bekende walcherse gezichten. Even aanmoedigen en ook ik draai rond de pion en zie alles wat achter mij loopt mij tegemoet komen… "kom op hè". Op de terugweg pak ik voor de derde keer een bekertje water. Volgens mij is the flow waar ik vandaag hoopte in te komen, mij met windkracht 5 tot 7 voorbij gevlogen. De kilometers gaan nog steeds moeizaam. Op 18 km met wind tegen omhoog de nieuwe duinen in, zakt het tempo verder naar beneden. De boulevard van Vlissingen komt in zicht (zie foto van Arjan Schotanus). Op de boulevard voelt het als windkracht 7 tegen, ik probeer zo dicht mogelijk langs de gebouwen te lopen. Aan het einde van de boulevard begint het hevig te regenen maar we zijn er bijna en lopen steil naar beneden. Hierdoor kan ik de laatste kilometer nog iets aanzetten. Hé, eindelijk… vleugels, zeker nu ik de laatste meters word aangemoedigd door collega Kim. Ik finish in 1:54:21. Zie hier de garmin gegevens en het mooie zeeuwse parcours. Supporters bedankt voor de aanmoedigingen en organisatie bedankt voor de verzorging, tot volgend jaar.

Voor de derde maal liep ik mee voor mijn werkgever Kinderopvang Walcheren aan de ZLM DON Stadsloop. Drie rondjes door de mooie binnenstad van Middelburg. In 2009 en 2010 was het behoorlijk warm tijdens de stadsloop. Afgelopen vrijdag werd er met 3 teams van KOW gestart in de regen… heerlijk. Er waren speciale KOW singlets aangeschaft, mooi om te zien maar ze vielen wat klein. Wat ons aan de andere kant wel weer aerodynamisch maakte, snelheid gegarandeerd . De start was vanaf de markt waar we ondanks de regen werden aangemoedigd door een flink aantal supporters. Met nog 555 deelnemers ging ik ongeveer halverwege het startvak opweg voor de 7,5 km. Veel bochtwerk, vals plat en ongelijke bestrating langs de mooie monumentale panden die Middelburg kent. Door de brede winkelstraat kon er al snel in eigen tempo gelopen worden. De eerste ronde kwam ik door in 12:21. Ondertussen had ik heel veel ruimte en herkende veel mensen langs het parcours en zij mij  (dat geeft energie). Op het Abdijplein gebaarde ik voor de grap naar één van hen "waar mijn water bleef", "de volgende ronde" werd er geroepen. Op ruim 4 km werd ik gedubbeld door de eerste lopers. Ongelofelijk, wat een snelheid, dan lijkt het even of je bijna stilstaat, niet echt motiverend . Ronde 2 kom ik volgens Racetimer door in 24:54. Ik loop dus nog steeds gem. onder de 4'50" min/km. Dit moest ik ronde 3 wel vast blijven houden om mijn tijd van vorig jaar te verbeteren. Op het Abdijplein kreeg ik mijn flesje water ( de grap was begrepen) … fantastisch en zeer welkom daar er geen drinkpost was onderweg. Op 7 km slaat de vermoeidheid iets toe maar de laatste ruim 700 mtr. naar de finish kan ik nog iets versnellen. Volgens garmin ben ik gefinished in 37:24 en is het parcours 7,7 km. Mijn doel is bereikt, sneller als vorig jaar. Zie hier de bruto racetimer tijd en het piepkleine finishfilmpje. Bij de finish gewacht op de andere KOWlopers en vervolgens met zijn allen een drankje genuttigd. Het was weer een zeer gezellige thuiswedstrijd. (klik op de foto's voor een groter formaat).

Zoals op vele weblogs is het ook bij Curly is Running behoorlijk "stil". Er wordt nog steeds 4 x per week getraind maar of ik daar de lezers nog mee kan boeien ?? Ik houd het voorlopig bij wedstrijdverslagen.
Zo werd er zaterdag 4 juni de halve van Renesse door mij en vele andere (hard)gelopen. Voor de eerste maal wordt deze prachtige loop georganiseerd. Lees hier het kranten artikel. 
Om iets over tienen staat Marian hier voor de deur en zo rijden we gezamelijk richting Renesse. In het dorpshuis ontmoet ik John, Jeffrey en Kitty… gezellig. Gezamelijk richting start en zonder plan de campagne gaan we om 12.00 uur van start. De eerste kilometer heeeeeel rustig. John voert in overleg het tempo iets op. En tijdens kilometer 2 zijn we zowel Jeffrey (voor ons) en Kitty (achter ons) kwijt. De eerste kilometers zijn al prachtig en na 3 kilometer rennen we de onverharde paden van de duinen in. De eerste drinkpost dient zich aan. En wat handig, Spabekertjes met deksel, dit betekent volle bekertjes en geen bodempjes water door het aanpakken of lopend drinken uit de beker. Zo rond kilometerpunt 5 duiken we het mullezand van de duinen in … dit kost punten. We ploeteren ons er doorheen. John met zijn strandervaringen  iets sneller als ik maar hij wacht op mij. Na ruim een kilometer over mijn niet favoriete zand, is daar de vloedlijn. Laagwater, dit loopt super met de wind in de rug en we pakken het tempo weer op. Vanaf kilometer 2 zijn we al aan het inhalen en dit blijft maar doorgaan. 

We gaan het strand weer af, dit betekent weer ploeteren door het mullezand. Duin op en met een pittige klim het duin weer in. John maakt een schoenleegstop, ik loop door. Ik knipper een paar keer met mijn ogen en John loopt alweer naast mij ?? We mogen het bos in waar we het tempo weer oppakken. De open vlaktes met wind tegen zijn behoorlijk pittig. Mijn benen worden zwaar bij 17 kilometer. "Kom op Jacq. we gaan onder de 2 uur finishen" zijn de woorden van John. "Ja, jij" zeg ik. "Bij 19 km gaan we nog iets versnellen". Ik denk alleen maar … "ik zou toch voor een relaxte halve gaan vandaag ?.. waar ging het fout" … "op welk punt van het parcours werd John ineens haas ?" :-). John legt nog het één en ander van het mooie parcours vast op film en blijft zoals een goede haas dit doet, op mij inpraten. We worden flink aangemoedigd richting de finish. Nog 500 meter wordt er geroepen. Huhhhh ?? Volgens garmin zitten we op 20,1 km. Ach wat… hoe eerder bij de finish des te beter. En jawel, na 20,6 km gaan we gezamelijk over de finish in 1.58.28 (dank je wel John). Een mooie medaille met vuurtoren wordt rond onze nek gehangen en een flesje zeeuwswater wordt in onze handen gedrukt.. de smaak van water … heerlijk.
Jeffrey is al binnen, 1.50 deed hij over dit zware parcours. Het wachten is op Kitty. Zij komt over de finish met een leuk verhaal. Ze heeft een aantal kilometer in het bos gefungeerd als haas voor niemand minder dan Beau van Erven Dorens . Dit is een foto waard.
Ondertussen is ook Jaco gearriveerd met de fiets vanuit Middelburg om ons op te vangen. Ook spreek ik een verbaasde Marian die in 1.48 over de finish is gekomen. Derde prijs in haar catagorie V40. Gefeliciteerd Marian.
Na de prima geregelde douches bij camping Juliana Hoeve (waar wij per bus naar toe worden vervoerd) drinken/eten we nog wat op het terras. Mooie afsluiting van een fantastisch mooie loop. Het was warm, pittig maar ohh zo prachtig. En wat een organisatie, dikke pluim. Volgend jaar ben ik er weer, wie weet dan voor 42,2 kilometer (iets minder mag ook).

Voor het filmpje en verslag van John… zie zijn weblog.
Foto's met dank aan o.a. Ronald en kijk op de site voor nog meer picasa albums van o.a. Arjan
Klik hier voor het parcours in garminconnect.

Afgelopen zondag liet mijn wekker zich al vroeg horen. Na een stevig ontbijt opweg met de auto richting Rotterdam. Uhhh ??? Rotterdam ?? Maar ik zou toch de halve marathon in Leiden lopen ?? Klopt, maar Hans en Gudy hadden mij een lift aangeboden vanaf Rotterdam naar Leiden. Gezellig en economisch. Met Gudy had ik via twitter afgesproken om samen te starten en evt. samen te finishen. Leiden is een marathon om te genieten, dus … relaxed lopen zoals ook in 2008 en 2010. Bij aankomst in Leiden, via wat omwegen door wegwerkzaamheden aan de A20, eerst richting de Pieterskerk om mijn startnummer op te halen. Daar liep ik de eerste webblogger/tweep al tegen het lijf, Running Ronald. Hij vertelde mij dat we straks hier de "familiefoto" zouden maken. Zie hier het resultaat … met een deel van mijn hardloopbroers en -zussen Richard, Ans, Frank, Hans, Claudia, Ronald, Frank en Fred (en helaas wat zussen en een broer van wie ik de naam niet weet… oeps).

Na het fotomoment en een praatje gingen Gudy en ik richting start opzoek naar de pacers van de 1.50 groep. Vanuit een zijstraat zagen we de groene ballonnen boven de menigte uitsteken in het startvak. "Helaas deze ingang is alleen voor de wedstrijdlopers". Wij moesten omlopen en probeerden in het startvak door ons om de andere deelnemers heen te wringen zo dicht mogelijk bij de groene ballonnen te komen. We eindigden een meter of 30 achter ze en kwamen toen geen stap meer vooruit. Cock die kwam een paar meter achteruit (dat kon dan weer wel) om ons nog even te vergezellen in het startvak. We werden weggeschoten en de groene ballonnen knalden er in de verte ook vandoor. Ondanks dat onze eerste 2 kilometers behoorlijk hard gingen bleven de groene ballonnen zeker 200 meter voor ons uitlopen. Na een kilometer of 3 hoorde ik een bekende stem. Michel vertelde Jan dat de bezemwagen hier in Leiden groen is . Gelukkig zijn ze daar ruim voor gebleven. Wanneer de zon goed door kwam en de wind even weg viel was het behoorlijk warm. De sponsen waren dan ook een zeer welkome verkoeling. Na een kilometer of 6 gaf Gudy aan het tempo iets te laten zakken. "Als jij dit tempo vast kunt houden moet je doorgaan hoor" waren haar woorden. Ik twijfelde, we hadden min of meer een afspraak. Toen volgden de woorden "ik ga even terug naar een tempo van 5'18 à 5'20" min/km. Op dat moment liepen we inderdaad behoorlijk door, net boven de 5' min/km. Mijn benen voelden goed… heel goed. Zonder nog achterom te kijken (sorry Gudy) probeerde ik dit tempo vast te houden. Met wind tegen verstopte ik mij in een groepje, want die liepen er zat. Bij de drinkposten nam ik 2 bekers water en probeerde in elk geval niet te veel tempo te verliezen. Pas bij het ruim 15 km punt kwamen de groene ballonnen ineens heel dichtbij, zij namen iets meer tijd bij de drinkpost als ik. Nu aanhaken en niet meer loslaten. Eén van de hazen was Gerard van C.A.V. Energie, hij ging voor 3.40 op de hele marathon maar liep de eerste ronde met de hazen van de halve voor een eindtijd van 1.50 mee… logisch. Ik vroeg Gerard wat hij op zijn Garmin had staan. Ik had ruim één minuut startverlies op hen. Dus als ik bij ze kon blijven zou ik zeker een PR lopen want ze wilden onder de 1.50 binnenkomen. Nog 4 km te gaan, ik kreeg het zwaar. De vele bruggetjes waren mij de jaren hiervoor totaal niet opgevallen, er kwam geen einde aan. Mijn laatste van de 3 gelletjes ingenomen. Dit gaf snel weer wat power. Ik telde per 100 meter af. Het bordje met nog 500 meter voorbij "liever vandaag pijn dan morgen spijt". Nog iets aanzetten en met de aanmoedigingen van Hans die een paar 100 meter voor de finish stond en met de woorden van Gerard "Jacq kom op, je gaat een hele mooie tijd lopen", kwam ik na 1.48.55 over de finish. Yes, yihaa, gelukt.

Kort na mij kwam ook Gudy over de finish met een eindtijd van 1.50.40. Ook voor Gudy een PR.. gefeliciteerd en bedankt voor de gastvrijheid en de lift naar Leiden.
Trouwens, het regende PR's, ook Ans en Ronald liepen er één.

En Leiden het was weer TOP, bedankt voor de prima organisatie !!!